montaż klimy

Z powodu upałów naszła mnie chęć na instalacje klimatyzacji. Po kilkudniowej lekturze różnych forów zdecydowlem się że będzie to intalacja typu split (raczej jakiś "chińczyk" za 800 - 900zł). Klimatyzacje na pewno będe montował sam, bo z tego co widze koszty instalacji przewyższają koszt klimatyzacji (od 700 do 1500 zł!!!). Wygooglowałem 2 poradniki, dokładnie taki i taki. Co o tym sądzicie? Czy ma to sens? Czy ktoś z was coś takiego montował? Poradniki zmieszczone w Twoim poście dotyczą zestawów klimatyzatorów z przewodami w komplecie „do samodzielnego montażu” ale nie wszystkie zestawy mają dołączane przewody chłodnicze. Dodatkowo takie gotowe zestawy mają jedną długość. 
Jeśli przewodów nie będzie to musisz sobie „załatwić” te pare metrów – problem w tym, że są sprzedawane przeważnie na kręgi a nie na metry. Do tego będziesz musiał się zaopatrzyć w 1) obcinak krążkowy do rur miedzianych [ogólnodostępny w sklepach technicznych/castoramach/allegro] oraz 2) kielicharkę/kielichownicę aby wyprofilować końcówki rurek – tu problem bo profesjonalna jest droga jak na jednorazowy montaż – ja kupiłem z kilkadziesiąt PLN taką „wkręcaną” z Allegro podczas gdy te lepsze wytłaczają końcówkę rurki w formie [upraszczając :)]. Na tańszej traci jakość kielicha. 
Proponuje abyś wykonał wszelkie kucia, wiercenia, wieszania, połączenia chłodnicze i elektryczne, odpływ sam [zakładam, ze trochę coś „grzebiesz”] natomiast na uruchomienie [potrzebna pompa próżniowa] znalazł w ramach „fuchy” jakiegoś instalatora. Można przedmuchać czynnikiem [jak w linkach przedstawione] ale zawsze ubywa trochę czynnika. Mi uruchomił serwisant i dobrze bo okazało się, że jest nieco mniej czynnika i trzeba było uzupełnić. 
Koszt ww opcji to ok. 150PLN za narzędzia [można potem odsprzedać] + dla serwisanta ale tu nie wiem ile PLN? - dla niego to pół godziny roboty + dojazd więc 100 – 200PLN?

I jeszcze pomyśl czy nie warto czasem kupic multisplita z 2 jednostkami wewnętrznymi - ja właśnie załuję, że tego nie zrobiłem - ale to zależy od mieszkania/domu.  A jeżeli kupiłby zestaw już z rurkami to koszty za narzędzia odpadają ? ;D. Aha i napewno będe musiał kupić 2 klimatyzatory (mieszkam w domku jednorodzinnym więc potrzebuje jeden na parter i jeden na pierwsze piętro), wię c czy w tym przypadku dobrym wyborem byłby ten multispit? Cz jest on tak samo wydajny jak dwie odzielne klimatyzatory?  Łączniki występują - skręcane (tyle że po zastosowaniu takich zlaczek pod parownikiem moze byc problem z zapieciem go na zaczepy blachy montazowej + sa to kolejne miejsca laczen podatne na nieszczelnosci - najlepiej przedluzyc rurki dolutowujac lutem twardym :) ). 
Podejście jednostki zawsze mają w jednym miejscu. Stojąc frontem do jedn. wewn. wiszacej na scianie rury ze sciany musza wychodzic w lewym dolnym rogu klimatyzatora. Podlaczenia znajduja sie mniej wiecej w polowie szerokosci klimatyzatora (zalezne od marki i mocy - raz blizej srodka raz dalej ale zawsze w okolicy; instalacje zawsze nalezy przewidywac ok 20 cm dluzsza niz srodek szerokosci parownika). 
Co do mocowania konsoli pod skraplacz. 
Ja stosuję w takim przypadku kołki rozporowe 12x240/260 na klucz 13 i wokół dolnych kołków na grubość styropianu można zastosować tulejkę dociętą z rurki pcv 1/2" (biała do zimnej wody na klejenie nie zgrzewanie ;p - firmy Nibco bądź USMetrix cienkościenna - koszt w markecie 5 pln /3m) stosowanej do odprowadzania skroplin - zdaje egzamin wzorowo. 
Natomiast jeśli ciężar agregatu nie przekracza 40 kg (2,1-3,5 kW) nie zastosowanie takich tulejek nie wiąże się z zapadaniem styropianu - wystarczy wyczucie w dokręcaniu kołków mocujących konsolę. 

nawiewniki

Gdyby taki wiedziła jak działa nawietrzak, a w zasadzie jak nie działa i dla czego, to nie miał byś ani jednego producenta na rynku.Ale zabawa trwa. Jak Ci pisałem ich wiedza o wentylacji pochodzi z guzika kominiarza. Dla tego poleciłem Ci normy obowiązujące już w UE. Dziwne, że ich w Polsce jeszcze nie przeczytali fuchowcy. Dla nie analfabetów powtórzę: PN-EN 13779:2008 - niemieszkalne i PN-EN 15251:2007- mieszkalne!Tych norm nie da się spełnić żadnym nawietrzakiem czy kominem. Ile Cię obskubali cwaniacy? Może za to kupił byś miernik CO2? Najnowsze modele mierników z alarmem 90 dB są już projektowane do postawienia w sypialni - podobnie jak "stacje pogody"! Koszt ich w Polsce to ok 1000 zł!Zachęcam producentów do obniżki ceny i chodzenia z nim do urzędów! Zmierzycie sami skąd nam tyle lat nic nie wychodzi! Pomroczności jasnej nie wykryjecie bez miernika,  Przeznaczeniem jest ściana w sypialni. Bo Waldemarze sypialnia to najniebezpieczniejsze miejsce w domu S CO2> 1% po minucie! Niestety nie przewidziałem, że w Polsce trzeba większej skali miernika z uwagi na budowlanych debili. Operacja lewej piersi żony kosztowała mnie prywatnie 5000zł. Kalkuluj, co się lepiej opłaca! Bo to jest ciśnienie parcjalne 4X większe niż w butelce wody niegazowanej. A zakwaszenia jej komórek jestem już pewny. Jak sama wykryła zmiany, to był to już II stopień raka. Wykrycie dokonuje się mammografem, tylko dla tego, że widać CaCO3- apatyt. Bo jest to wtórna mineralizacja wapnia. Raczek ma podobną gęstość komórek , ale jego komórki są kwaśne! Jeszcze jest kuchnia, ale tam przebywasz krócej i jesteś w ruchu, są wiry konwekcyjne, tam zmierzyłem tylko 2700 ppm CO2. Tam szkoda mi było takiego drogiego i mam już rekuperator Lossnay VL-100U-E za 2000zł. Filtry odkurzasz i myjesz wodą! Nie wiem tylko czy wiesz, że przy smażeniu tłuszczów wydziela się Akroleina? Jest to bezbarwna, lotna ciecz, o gryzącej woni przy dużych stężeniach, i dość przyjemnym, ożywczym zapachu, przy małych stężeniach. Jest bardzo silnym lakrymatorem. Powoduje silne podrażnienia błon śluzowych oczu i górnych dróg oddechowych. Już przy stężeniu w powietrzu rzędu 2 ppm może spowodować zgon. Akroleina posiada również dość silne właściwości rakotwórcze. Pozdrów ode mnie swojego kominiarza! Powiedz mu, że niedługo pociągnie w UE! Ja panuję budowę murowanego komina do kuchni zgodnie z PN- 83/B-03430 jako wzorca głupoty uprawnionych. Będzie to 1 muroeany monument na osiedlu o wymiarze 140x 140 mm z cegły i w związku z tym o H=26 m. Oczywiście z kominiarzem na czapie komina. Kuchenka mikrofalowa będzie w gablocie jako dowód na działanie grawitacji kominowej zgodnie z Prawem Newtona! To będzie już na Euro! No chybaże w urzędach wprowadzą PN - EN 13779 i zamkną te w których stężenia CO2 są wyższe od 1200 ppm! Czyli wszystkie urzędy w Polsce. Waldemarze dziś uświadomiłem jednemu urzędnikowi znaczenie wartości LCLo= 0.01 mg/m3. Wykazałem mu problem z importem powietrza dla całej Polski, skoro dawka śmiertelna CO2 była na tym poziomie. Teraz jako detektyw topię idiotę który to wymyślił! Bo nie wiem kto od kogo ściągał tę informację?! Ale to szczera prawda.Takich mamy fachowców, że groził nam import powietrza dla całej Polski!

Zanieczyszczenia wentylacji

 Wśród zanieczyszczeń wewnętrznych można wyróżnić:

mikroorganizmy,

cząstki stałe pochodzące np. z powierzchni ciała ludzkiego lub emitowane przez ubrania,

biozanieczyszczenia, ciepło i wilgoć wydzielane przez ludzi,

substancje gazowe (gazy anestezyjne i medyczne, dwutlenek węgla wydzielany podczas procesu oddychania),

opary preparatów służących do dezynfekcji skóry pacjenta, powierzchni i sprzętu,

cząstki stałe i substancje gazowe emitowane przez elementy wyposażenia i wykończenia sali.

    Do źródeł zanieczyszczeń zewnętrznych zalicza się:

niedostatecznie oczyszczone powietrze, wpływające do pomieszczenia w sposób zorganizowany (instalacje klimatyzacyjne),

powietrze wpływające do pomieszczenia w sposób niezorganizowany z pomieszczeń o niższej klasie czystości lub o innym przeznaczeniu (infiltracja powietrza z sąsiadujących obszarów),

wnoszone do pomieszczeń zanieczyszczone materiały, narzędzia, aparatura.
    Ze względu na specyfikę obiektów służby zdrowia konieczne jest wyodrębnienie w nich obszarów i stref o określonym poziomie czystości medycznej. Wyszczególnia się:

obszar medyczny,

obszar techniczny (pomieszczenia i strefy przeznaczone na potrzeby instalacji wentylacyjnych, klimatyzacyjnych, grzewczych, wodno-kanalizacyjnych itp.),

obszar administracyjno-gospodarczy (strefa magazynowa, żywieniowa, administracyjnego zarządzania itp.)

    Najważniejszy ze względu na rozprzestrzenianie się zakażeń jest obszar medyczny. Dzieli się go na 4 strefy higieniczno-sanitarne:
1. strefa ogólnej czystości medycznej (np. sale chorych, komunikacja wewnątrz oddziału, pomieszczenia administracji i gabinety kierownictwa itp.),
2. strefa czystości ciągłej (np. magazyny zasobów czystych, magazyny materiałów sterylnych, itp.), strefa pozostająca w sposób ciągły wolna od drobnoustrojów patogennych dla człowieka),
3. strefa czystości zmiennej (np. bloki operacyjne - sale operacyjne, sale zabiegowe, opatrunkowe, badań inwazyjnych, itp.), strefa o dużych wymaganiach dotyczących czystości mikrobiologicznej, która w trakcie działania podlega często potencjalnie niebezpiecznemu skażeniu, stanowiącemu bezpośrednie zagrożenie oraz zagrożenie rozprzestrzeniania się patogenów w obiekcie,
4. strefa ciągłego skażenia (np. składy brudne, pływalnie, post morten, same kabiny WC, itp.). Pomieszczenia te podlegają stałemu skażeniu drobnoustrojami chorobotwórczymi, które należy ze względów bezpieczeństwa utrzymywać na odpowiednio niskim poziomie.

    Dla każdego z tych obszarów definiowane są inne wymagania dotyczące czystości powietrza wewnętrznego i powierzchni.

wycieki z instalacji chłodniczch

Bezpieczeństwo stosowania palnych czynników chłodniczych, do których należy amoniak, nie zależy obecnie od techniki, lecz wiąże się z przepisami, które muszą być przestrzegane, a różnią się między sobą - niekiedy bardzo znacznie - w poszczególnych krajach. Najbardziej szczegółowe przepisy, obejmujące niemal wszystkie najważniejsze aspekty bezpieczeństwa eksploatacji dużych amoniakalnych urządzeń chłodniczych i klimatyzacji, znajdują się w USA. 
   Obecnie w Unii Europejskiej obowiązuje seria norm bezpieczeństwa czynników chłodniczych PN-EN 378 . Amoniak jest stosowany w technice chłodniczej i klimatyzacji od ponad 130 lat. Toteż żaden inny czynnik chłodniczy nie został tak dokładnie wypróbowany jak amoniak. Amoniak jest czynnikiem najczęściej stosowanym w Polsce i na świecie, jest bowiem bezkonkurencyjny w zakresie temperatur od 0oC do -50oC. W krajach Unii Europejskiej i USA amoniak stanowi ponad 70% masy wszystkich stosowanych czynników chłodniczych i klimatyzacji. Średnia bezwzględna zawartość tego czynnika w instalacjach przemysłowych wynosi 5,77 tony (dane holenderskie), zaś średnia zawartość amoniaku w jednej instalacji, odniesiona do jej mocy chłodniczej, wynosi 7,5 kg/1 kW. Wyraźnie rysującym się obecnie trendem rozwojowym, związanym ze stosowaniem amoniakalnych urządzeń chłodniczych we wszystkich ogniwach łańcucha chłodniczego, będących na usługach przetwórstwa i dystrybucji żywności, jest dążenie do szerszego wprowadzenia urządzeń coraz mniejszych o zminimalizowanej zawartości czynnika w odniesieniu do 1 kW mocy chłodniczej instalacji. Wskaźniki powyższe znacznie poprawiają amoniakalne układy klimatyzacyjne pośrednie z chłodziwami pośredniczącymi jednofazowymi lub dwufazowymi. 

   Amoniak może na różne sposoby, w mniejszych czy większych ilościach, wyciekać niemal z każdej instalacji. Jednak najgroźniejsze są wycieki awaryjne. Większość wycieków z instalacji chłodniczej daje się sklasyfikować w następujących grupach: 
- wycieki awaryjne i techniczno-ruchowe pary amoniaku do przestrzeni wentylowanej komór chłodniczych, maszynowni i rozdzielni, 
- wyrzuty awaryjne pary amoniaku do atmosfery, do palników kominowych lub basenów wodnych przez upustowe zawory bezpieczeństwa, 
- rozlanie się amoniaku na posadzce pomieszczenia, 
- wycieki w pomieszczeniach nie wentylowanych. 
   Każdy z tych przypadków wymaga odmiennych urządzeń i sposobów przeciwdziałania awarii i likwidacji jej skutków. 
   Przyczyną i źródłem wycieków amoniaku są najczęściej: 
a) błędy w montażu i obsłudze zaworów odcinających; 
Wrzeciono poprawnie zainstalowanego zaworu powinno być ustawione pionowo i skierowane ku górze lub odchylone w bok o 90o. Zawór z wrzecionem skierowanym ku dołowi jest bardziej podatny na nieszczelności dławika. Ponadto zawór powinien być zainstalowany  klimatyzacja Warszawa na takiej wysokości nad posadzką, aby serwisant mógł go otwierać i zamykać w pozycji stojącej. W przeciwnym razie powinna być ustawiona stacjonarna drabinka. Zawór należy zamykać ręcznie, nigdy zaś przy użyciu dźwigni. Jeżeli zachodzi potrzeba użycia dźwigni aby doszczelnić zawór, oznacza to, że zawór wymaga wymiany uszczelek lub wymontowania i zastąpienia innym. Pomieszczenia zawierające zawory powinny być wentylowane i dobrze oświetlone. 
b) błędy w obsłudze instalacji chłodniczej i klimatyzacji wskutek zaniedbań lub niekompetencji; 
Błędne ustawianie zaworów podczas działania, napraw i konserwacji instalacji. Wycieki takie należą do mniej niebezpiecznych, gdyż są wykrywalne i usuwalne na długo przed osiągnięciem stężenia groźnego dla ludzi i produktów spożywczych. 
c) korozja rurociągów i wymienników ciepła jest groźna zwłaszcza po stronie niskiego ciśnienia instalacji, gdy parownik podczas odszraniania gazem staje się skraplaczem (o wysokim ciśnieniu);
d) pęknięcie naczynia ciśnieniowego, wymiennika ciepła lub jego kolektora oraz rurociągu wskutek błędów spawalniczych popełnionych podczas produkcji i montażu urządzeń klimatyzacyjnych, korozji, drgań i naprężeń termicznych instalacji; 
e) uszkodzenie instalacji transportowym wózkiem widłowym lub wskutek przewrócenia się wysoko składowanego towaru; 
f) zamarznięcie wody chłodzącej w cylindrowych koszulkach sprężarki lub chłodziwa w ochładzaczu; 
g) odcięcie zaworami rurociągu wypełnionego zimnym ciekłym amoniakiem i pozostawienie go w tym stanie na dłuższy czas, co może spowodować pęknięcie rury; 
h) uderzenia hydrauliczne wskutek zassania cieczy do cylindrów sprężarki, prowadzące do uszkodzenia kadłuba sprężarki, lub praca sprężarki w obiegu mokrym co prowadzi do zatarcia sprężarki, zerwania śrub korbowodowych i rozbicia miski olejowej; 
i) przepełnienie zimną cieczą NH3 zbiornika lub parownika, prowadzi do podobnych skutków jak w pkt. g. 

klimatyzacja w marketach

Przedstawiamy najczęściej wykorzystywane systemy klimatyzacyjne w obiektach handlowych (systemy typu WLHP – Water Loop Heat Pump oraz systemy bazujące wodzie lodowej i o dwustopniowym uzdatnianiu powietrza z klimakonwektorami wentylatorowymi jako indywidualnymi urządzeniami klimatyzacyjnymi). W niniejszej, ostatniej z tej serii części dokonano prezentacji scentralizowanego systemu klimatyzacyjnego, w którym proces uzdatniania powietrza dokonywany jest w centralach dachowych typu „roof-top”. Jest to jeden, z najczęściej wykorzystywanych systemów – źródeł chłodu (obok uprzednio wymienionych) dla obiektów o przeznaczeniu handlowym (hipermarkety, galerie handlowe, itp.). Podobnie jak w poprzednich publikacjach, w artykule nie poruszono zagadnień związanych z charakterystyką cieplno-wilgotnościową tego typu obiektów, lecz skupiono się na sposobie uzdatniania powietrza i konstrukcjach urządzeń realizujących ten proces. Z uwagi na mnogość różnorodnych rozwiązań oferowanych przez producentów, w artykule zaprezentowano konstrukcję i najnowsze rozwiązania stosowane w urządzeniach oferowanych przez jednego z producentów urządzeń chłodniczych i klimatyzacyjnych. 

  Urządzenia klimatyzacyjne typu „roof-top” cechują się „kompaktowością”, tzn. w ich konstrukcji przewidziane są wszystkie elementy niezbędne do pełnego procesu uzdatniania powietrza takie jak:
● wbudowany układ chłodniczy pozwala na wytworzenie „zimna” w miejscu jego wykorzystania bez konieczności zastosowania dodatkowych oziębiaczy powietrza i źródeł chłodu w postaci agregatów chłodniczych. Często wkład sprężarkowy jest wyposażony w czterodrogowy zawór umożliwiający zmianę kierunku przepływu czynnika chłodniczego („odwrócenie” obiegu chłodniczego) i pracę urządzenia w trybie pompy ciepła;
● wbudowany system grzewczy; jako dodatkowe źródło grzania wspomagające pracę układu pompy ciepła lub w pełni pokrywające zapotrzebowanie na moc grzewczą.

     Pozostałe, dodatkowe elementy są identyczne jak dla typowych modułowych central klimatyzacyjnych. Nieodłączne wyposażenie stanowi, zatem:
● system odzysku ciepła z powietrza usuwanego,
● komora mieszania powietrza świeżego z powietrzem recyrkulacyjnym z pomieszczenia,
● wentylatory: nawiewny, wywiewny (oraz sekcji wymiennika skraplacza),
● nawilżacze parowe,
● system filtracji powietrza,
● itp.

     Wszystkie wymienione elementy stanowią niezmiernie istotny punkt optymalizacyjny podczas projektowania tego typu urządzeń, który związany jest z kryterium całkowitego zużycia energii elektrycznej. Szczególnie dużą uwagę należy zwrócić na jak najwyższą sprawność wszystkich podzespołów pracujących w urządzeniu. Poniżej opisano w jaki sposób analizowany producent rozwiązał problem z energochłonnością poszczególnych komponentów klimatyzacyjnych central dachowych typu „roof-top”.

znak CE

Zasady swobodnego przepływu wyrobów w UE
    Kluczowym zagadnieniem dla funkcjonowania dzisiejszego jednolitego rynku wyrobów Unii Europejskiej (UE) są zasady związane ze swobodnym przepływem wyrobów w jego obrębie.

Zasady bezpieczeństwa

    U podstaw filozofii swobodnego przepływu wyrobów leżą zasady bezpieczeństwa, które do obrotu dopuszczają tylko wyroby bezpieczne tj. takie, które podczas ich stosowania nie zagrażają życiu i zdrowiu człowieka oraz środowisku. Podstawowe wymagania bezpieczeństwa zawarte są w dyrektywach Nowego Podejścia (NP) wypełniających rolę obligatoryjnych przepisów prawnych przyjętych przez wszystkie państwa członkowskie UE. Dyrektywy te zostały wprowadzone w ramach tzw. Nowego Podejścia do technicznej harmonizacji i normalizacji i opierającej się na następujących zasadach:

• harmonizacja ustawodawcza została ograniczona tylko do zasadniczych wymagań bezpieczeństwa,
• tylko wyroby spełniające zasadnicze wymagania mogą być wprowadzone do obrotu,
• europejskie normy zharmonizowane z dyrektywami zapewniają spełnienie zasadniczych wymagań na podstawie domniemanej zgodności,
• stosowanie norm zharmonizowanych jest dobrowolne.

        Wyrób spełniający zasadnicze wymagania dopuszczony do obrotu w jednym państwie UE jest automatycznie dopuszczany do obrotu w pozostałych krajach wspólnoty. Obecnie wprowadzono 28 dyrektyw NP. obejmujących swym zakresem różne sektory wyrobów w tym część z nich dotyczy obszaru chłodnictwa.

Zasady odpowiedzialności i nadzoru rynku

    Kolejnym filarem swobodnego przepływu wyrobów są zasady odpowiedzialności producenta za wyrób wprowadzany do obrotu i stosowania oraz zasady nadzoru rynku, które mają zapobiegać i dyscyplinować producenta przed wprowadzaniem na rynek wyrobów niebezpiecznych. Dyrektywy NP nakładają na producenta obowiązek ponoszenia odpowiedzialności za bezpieczeństwo wyrobów, ponieważ tylko on ma prawo składania i wypełniania takiej deklaracji. Dyrektywy nakładają również obowiązek na państwa członkowskie UE zorganizowania skutecznego systemu nadzoru rynku w obrębie każdego państwa w oparciu o własne przepisy zgodne z ustaleniem tych dyrektyw. I tak w Polsce organy kontroli rynku mogą ukarać producenta w trybie administracyjnym za wprowadzenie do obrotu wyrobu niebezpiecznego grzywną zależną od stopnia szkodliwości czynu. Odpowiedzialność producenta za bezpieczeństwo wyrobu jest wzmocniona dodatkowo przez dyrektywę 85/374/EWG, która dotyczy odpowiedzialności za wadliwy wyrób. Na podstawie tej horyzontalnej dyrektywy producent ponosi również odpowiedzialność prawną za szkody wyrządzone przez wadliwy wyrób osobom oraz w mieniu

technologia klimatyzacji

Nowoczesne, zaawansowane technologie klimatyzacyjne  wymagają unikalnych rozwiązań zarówno w zakresie kształtowania optymalnych warunków realizacji procesów jak i kontroli mikroklimatu w celu uzyskania żądanych parametrów oraz wskaźników techniczno-ekonomicznych produktu.
Jako przykład można tu wskazać m.in. problemy doboru warunków pracy komór do długotrwałego przechowywania owoców, kwiatów, ryb wielu innych produktów spożywczych w taki sposób, by poza okresem normalnej wegetacji spełnić normy jakościowe i sanitarno-biologiczne dostarczanych konsumentom produktów. Dotyczy to także odpowiedniego ich zabezpieczenia w przypadku konieczności transportu na duże odległości. 

     Jedną z metod długoterminowego przechowywania łatwo psujących się produktów jest zastosowanie tzw. „atmosfery kontrolowanej”, tj. warunków obniżonego ciśnienia powietrza (komora hipobaryczna o ciśnieniu 30÷50kPa), lub wzbogacenie jej przez gazy neutralne (np. argon). Dzięki temu, niższa zawartość tlenu w atmosferze komory wpływa hamująco na procesy degradacji biologicznej przechowywanych produktów.
     Inne istotne z punktu widzenia praktyki zagadnienia związane z warunkami, w których wskazane jest użycie powietrza zawierającego znaczny ładunek wilgoci (tym razem w warunkach wysokich ciśnień), to coraz bardziej popularne systemy kogeneracji, które pracują w tzw. cyklu HAT („humid air turbine”) lub też instalacje sprężonego powietrza.
     Jak łatwo wnioskować, nie tylko zachowanie się powietrza wilgotnego może stanowić poważny problem z punktu widzenia praktyki inżynierskiej. Problematyka gazów wilgotnych dotyczy też kwestii zachowania się mieszanki paliwowo-powietrznej w silniku spalinowym, spalin (kotły kondensacyjne) i szeregu innych.
     Zwykle w przypadku analizy procesów wentylacji i klimatyzacji stosujemy prosty model powietrza wilgotnego oparty o założenie stałej wartości referencyjnego ciśnienia powietrza atmosferycznego (1Atm lub 100 kPa), nie zawsze pamiętając o korektach obliczeń związanych z uwzględnieniem wpływu wysokości nad poziom morza.
     Szereg opracowanych wykresów lub kalkulatorów (dostępnych także on-line) ułatwia typowe obliczenia inżynierskie, ale tylko w przypadku najczęściej spotykanych warunków mikroklimatu, tj. w dość wąskim zakresie zmian temperatury i ciśnienia powietrza (-20÷60⁰C, 900÷1100 hPa).
     Oznacza to, że koniecznym i uzasadnionym jest opracowanie metod oraz narzędzi obliczeniowych służących ocenie zachowania się mieszanin psychrotropowych w warunkach znacznie odbiegających od standardowych warunków atmosferycznych.