Korzystając z danych przeciętnego czasu występowania temperatur powietrza zewnętrznego w cyklu rocznym wyznaczono przeciętną roczną liczbę godzin z temperaturami zewnętrznymi równymi lub niższymi od danej temperatury oraz procentowy udział występowania wybranych przedziałów temperatur powietrza zewnętrznego. .
Z wykresów tych wynikają następujące wnioski:
Czas wykorzystania naturalnego ochładzania czynnika ziębniczego w rocznym cyklu pracy układów chłodniczych obrazuje ograniczenie okresu utrzymania w gotowości do pracy agregatów klimatyzacyjnych oraz czas niezbędnej pracy sprężarek przy dodatnich temperaturach zewnętrznych. Energetyczne efekty uzyskiwane w wyniku stosowania systemu naturalnego ochładzania czynnika ziębniczego wyznacza się indywidualnie dla każdego układu chłodniczego przy uwzględnieniu całorocznego poboru energii ziębniczej przez urządzenia i systemy wentylacyjne oraz klimatyzacyjne.